یه سلام به همه دوستای گل خودم همه اونایی که توی این چند وقت مرتب به من سر میزدید منو مورد لطف خودتون قرار میدادید و با حرفهای قشنگتون دلداریم میدادید. اگه وبلاگم و دیده باشید توی این چند وقتی که این وبلاگ و قبلش وبلاگ پرشین بلاگم رو داشتم هر شب توش یه پست جدید میذاشتم دلتنگیهامو توش مینوشتم و غم و غصه هام و با شما دوستای عزیزم پر میکردم .

می دونم وبلاگم غیر از غم و غصه چیزی نداشت ولي هميشه بهم سر ميزديد و با مهربوني دلداريم ميداديد از همتون ممنون .

ولي ديگه ميخوام توي اين وبلاگ چيزي ننويسم ميخوام تعطيلش كنم .

از روز تولد امير كه بهم زنگ زد و همه چيزايي كه توي اين چند وقت وا سم سئوال بود يه جورايي برطرف شد به حرف خيلي از شما دوستام رسيدم .

اون شب به همه سئوالهام جواب داد به غير از يكيش كه من هميشه ازش ميپرسيدم و اون يه جورايي از جواب دادن طفره ميرفت .اين كه واسه چي با من دوست شد ؟  ولي اون شب ديگه براش جوابي نداشت كه بده . 2 سال و نيم باهاش دوست بودم ولي اون حواسش جاي ديگه بود .

هميشه از يك مشكل حرف ميزد كه قرار بود بعد بهم بگه اون بعد بالاخره رسيد و اون مشكل هميشگي وجود يه دختر ديگه بود . ميدونم كه بالاخره يه روزي مياد اينجا و اينا رو ميخونه واسه همين دارم اينا رو اينجا مي نويسم .

امير جان من اون خوشگلي كه تو ميخواستي رو نداشتم ، بابام پولدار نبود ، نمي تونستم پول به پات بريزم ولي يه چيزايي  داشتم كه تو ازش قافل بودي . يه قلب پاك ، نجابت ، انسانيت ، مهربوني  به نظرت اينا چيزاي كميه ؟ حاضر بودم تا آخر عمر در كنارت بمونم من برعكس تو اون چيزايي كه برات ملاك بود رو نمي خواستم ولي حيف تو هيچكدوم از اينا رو نديدي راستش و بخواي تو منم توي زندگيت نديدي تموم اون روزايي كه با من بودي با ديگران بودي و من فكر مي كردم تو فقط مال مني .

با رفتنت دلم شكست ، يه جورايي خورد شدم ، همه بهم گفتند ديدي گفتيم امير تو رو نمي خواد گفتم اشتباه ميكنيد . همه گفتند واسه كسي بي تابي كن كه لياقت اين همه عشق را داشته باشه بهشون گفتم امير من لياقتش و داره واسه همين اينقدر بي تابي ميكنم . گفتند نفرينش مي كني گفتم نه دعا مي كنم كه خوشبخت بشه . توي اين چند روزي كه فهميدم اصل قضيه چي بوده آب شدم كلي لاغر شدم همه بهم ميگند چي شده ولي ديگه نمي خوام بگم اينم از غصه امير بوده ولي اين دفعه مي خوام ديگه فراموشت كنم واسه هميشه .

حالا هم هيچ كاري ديگه نمي تونم بكنم نه ديگه برات مي نويسم نه به خاطر روزاي از دست رفتم غصه ميخورم ميخوام ديگه به آينده فكر كنم به روزاي خوبي كه در آينده دارم . ديگه مي خوام بگم بي خيال هر چي غم و غصه است . ديگه ميخوام زندگيم و عمر باقيمانده ام را با خوشي بگذرونم 30 سال از عمرم رفت نفهميدم خوشي چيه مي خوام حتي اگه يك سال ديگه هم از زندگيم مونده اين يك سال و شاد باشم .

در آخر فقط ميگم ايشاا... كه خوشبخت بشي و زندگي خوبي داشته باشي ميدونم كه حتي به من فكر هم نمي كني ولي من دوستت داشتم . حيف كه اينو نفهميدي .